อายุของตัวละคร ในเพชรพระอุมา

 

เรียบเรียงโดย เป๋าตังค์เป๋าตุง

  อายุของตัวละครที่มีหลักฐานคำตอบยืนยันชัดเจน

          เรื่องอายุของแต่ละตัวละครนั้น ได้เคยมีผู้อ่านถามคุณ ‘พนมเทียน’ มาแล้วค่ะ ตั้งแต่สมัยเมื่อเพชรพระอุมาลงตีพิมพ์ในนิตยสาร ‘จักรวาลรายสัปดาห์’ ปีที่ 1 ฉบับที่ 12 ประจำวันพุธที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 คอลัมน์คุยกับทิดก้อง โดย ก้อง สุรกานต์ (ซึ่งก็คืออีกนามปากกาหนึ่งของ พนมเทียน หรือ ฉัตรชัย  วิเศษสุวรรณภูมิ นั่นเอง)ท่านได้อธิบายไว้สรุปได้ดังนี้
                รพินทร์ ประมาณ 34-35 ปี เท่ากับไชยยันต์
                ม.ร.ว.ดาริน วราฤทธิ์ อายุประมาณ 26-27 ปี
                เชษฐา แก่กว่ารพินทร์-ไชยยันต์ นิดหน่อย
                แงซาย ประมาณ 32-33  ปี
                บุญคำ 55 ปี

เพราะฉะนั้น เราจะยึดอายุของตัวละครข้างต้นนี้เป็นหลักนะคะ

ในลำดับแรกเราจะยึดตัวละครหลักในภาคแรกทั้งหมด 12 คน ผู้หายสาบสูญอีก 2 คน ก่อนนะคะ

คณะเดินทางไปถึงมรกตนครภาคแรก

ตัวละคร	อายุ	หลักฐานที่ปรากฏอายุ
๑) รพินทร์ ไพรวัลย์	34-35 ปี	นิตยสาร‘จักรวาลรายสัปดาห์’ ปีที่ 1 ฉบับที่ 12 ประจำวันพุธที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 คอลัมน์ คุยกับทิดก้อง โดย ก้อง สุรกานต์
๒) พันโท ม.ร.ว.เชษฐา วราฤทธิ์	36-38 ปี	นิตยสาร‘จักรวาลรายสัปดาห์’ ปีที่ 1 ฉบับที่ 12 ประจำวันพุธที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 คอลัมน์ คุยกับทิดก้อง โดย ก้อง สุรกานต์
๓) ม.ร.ว.ดาริน วราฤทธิ์	26-27 ปี	นิตยสาร‘จักรวาลรายสัปดาห์’ ปีที่ 1 ฉบับที่ 12 ประจำวันพุธที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 คอลัมน์ คุยกับทิดก้อง โดย ก้อง สุรกานต์
๔) พันตรี ไชยยันต์ อนันตรัย	34-35 ปี	นิตยสาร‘จักรวาลรายสัปดาห์’ ปีที่ 1 ฉบับที่ 12 ประจำวันพุธที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 คอลัมน์ คุยกับทิดก้อง โดย ก้อง สุรกานต์
๕) แงซาย (จักราช)	32-33 ปี	นิตยสาร‘จักรวาลรายสัปดาห์’ ปีที่ 1 ฉบับที่ 12 ประจำวันพุธที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 คอลัมน์ คุยกับทิดก้อง โดย ก้อง สุรกานต์
๖) บุญคำ	55 ปี	นิตยสาร‘จักรวาลรายสัปดาห์’ ปีที่ 1 ฉบับที่ 12 ประจำวันพุธที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 คอลัมน์ คุยกับทิดก้อง โดย ก้อง สุรกานต์
๗) จัน	40-45 ปี	จากการวิเคราะห์ จันจะถูกเกิดและเส่ยเรียกว่า "น้าจัน" อยู่บ่อยๆ และเรียกบุญคำว่าพี่คำ มั่ง ลุงคำมั่ง จึงคิดว่าไม่น่าจะแก่เกินไป คำว่าอาวุโสรองจากบุญคำ จึงไม่ได้หมายถึงความแก่หรืออายุมาก
๘) เกิด	25-30 ปี	จากการวิเคราะห์ เส่ยเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างชะลูด อ่อนแอ้น แต่เหี้ยมหาญบึกบึน (ไพรมหากาฬ 1:5:89 เรียกเกิดว่าไอ้เกิด ไม่ได้เรียกพี่เรียกน้องแต่อย่างใด ฉะนั้นอายุจึงไม่น่าจะห่างจากเส่ยมากนัก
๙) เส่ย	18-20 ปี	จากการวิเคราะห์ เส่ยอายุไม่เกิน 20 ปี เพราะ จาก ดงมรณะ 2 บทที่ 46 กล่าวไว้ว่า เส่ยหลงรักยะขิ่นลูกสาวนายบ้านพุเตย ซึ่งอายุเพิ่งจะ 15 ปี เป็นที่หลงรักของหนุ่มบ้านใกล้และไกล จึงสัญนิษฐานว่า เส่ยก็ยังหนุ่มอยู่และไม่น่าอายุห่างจากยะขิ่นมากนัก
๑๐) คะหยิ่น	50 ปี	รพินทร์โผล่เข้ามาพร้อมชายวัยประมาณห้าสิบเศษ ผมสีเทาเป็นกระเชิงคาดไว้ด้วยผ้าแดง สูงใหญ่กำยำขนาดแงซายใบหน้าเหี้ยมเกรียมดุดัน... (ดงมรณะ 2 บทที่ 48)
๑๑) ส่างปา	30-35 ปี	ส่างปาเป็นพรานใหญ่มือดีอยู่ในเขตรัฐกะยา ไม่ได้เจอกับรพินทร์เกือบ 10ปี ตั้งแต่รพินทร์ยังเป็นตำรวจตระเวนชายแดน และเรียกบุญคำว่าพี่คำ จึงไม่น่าห่างจากจันมากนัก (ดงมรณะ 2 บทที่ 57) อีกทั้งมาเรียให้ความสนิทสนมกับส่างปา โดยเห็นว่าเป็นนายแม่จึงไม่น่าห่างจากมาเรียมากนัก
๑๒) มาเรีย ฮอฟมัน	30 ปี	รพินทร์บอกแก่คณนายจ้างว่า "ฮอฟมันอายุประมาณ 55 ปี รูปร่างสูงใหญ่ ไว้เครา ส่วนภรรยาของเขาอายุประมาณ 30 ปี ยิงปืนได้ดีกว่าสามีซะอีก" (ดงมรณะ เล่มที่ 3 บทที่ 57)

คณะหายสาบสูญที่รพินทร์ติดตามค้นหา

ตัวละคร	อายุ	หลักฐานที่ปรากฏอายุ
ม.ร.ว.อนุชา วราฤทธิ์ หรือ พรานชด ประชากร	33-34 ปี	เหตุการณ์ที่รพินทร์และคณะเดินข้ามบึงบัวมรณะ แล้วรพินทร์ใช้ตนเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อถอน บัวกินคนขึ้นมา แล้วพบว่ามีเศษโครงกระดูกมนุษย์สองคนนั้น ได้มีการถามถึงอายุของอนุชาและหนานอิน ซึ่งดารินได้บอกอายุของอนุชาพี่ชายว่า “สามสิบสามหรือสามสิบสี่” และรพินทร์บอกอายุของหนานอินว่า“ประมาณ 56-60 ปี”  (ป่าโลกล้านปี เล่ม1 บทที่ 132)
หนานอิน	56-60 ปี	เหตุการณ์ที่รพินทร์และคณะเดินข้ามบึงบัวมรณะ แล้วรพินทร์ใช้ตนเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อถอน บัวกินคนขึ้นมา แล้วพบว่ามีเศษโครงกระดูกมนุษย์สองคนนั้น ได้มีการถามถึงอายุของอนุชาและหนานอิน ซึ่งดารินได้บอกอายุของอนุชาพี่ชายว่า “สามสิบสามหรือสามสิบสี่” และรพินทร์บอกอายุของหนานอินว่า“ประมาณ 56-60 ปี”  (ป่าโลกล้านปี เล่ม1 บทที่ 132)