ข้อความบนแผ่นหนังลายแทงของ มังมหานรธา

  ข้อความบนแผ่นหนังลายแทงของ มังมหานรธา


"ข้าพเจ้า มังมหานรธา ผู้ซึ่งกำลังจะตายอยู่เดี๋ยวนี้แล้วด้วยความหิวและความเจ็บไข้ ในถ้ำเล้กๆทางด้านเหนือ ของเต้านมด้านใต้สุดของภูเขาสองลูก ข้าพเจ้าขอให้ชื่อมันว่า "ถันพระอุมา" ข้าพเจ้าได้เขียนข้อความนี้ขึ้น ณ ปีพุทธศักราช 2120 ด้วยเศษกระดูกของจะงอยปากนก สิ่งที่ข้าพเจ้าใช้เขียนส่วนหนึ่งของย่ามติดตัวทำด้วยหนังโดยใช้เลือกข้าพเจ้าเองแทนหมึก หากทาสของข้าพเจ้ามาพบมัน ขณะที่เขามาตามหาข้าพเจ้า เขาจะได้นำมันกลับไปยังเมาะลำเลิง ขอให้สหายของข้าพเจ้า(ชื่ออ่านไม่ออก) จงนำเอาเรื่องราวนี้ ขึ้นกราบบังคมทูลต่อพระเจ้ากรุงหงสาวดีผู้ทรงพระปัญญา เพื่อพระองค์จะได้เสด็จยาตราทัพมาตามลายแทงนี้ หากว่ากองทัพของพระองค์ไม่แหลกลาญเสียก่อน ในป่าดงขุนเขาอันกว้างใหญ่กันดารและลี้ลับเต็มไปด้วยสรรพอันตราย และสามารถบุกเข้าไปจนถึงดินแดนแห่งความโหดเหี้ยมทารุณ อันเต็มไปด้วยภูตผี และอาคมแห่งมรกตนคร พระองค์ก็จะเป็นพระมหากษัตริย์ที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ข้าพเจ้าได้เห็นมหาสมบัติขุมเพชรอันเหลือคณาภายในขุมทรัพย์พระอุมานี้แล้ว ด้วยตาของข้าพเจ้า แต่โดยการทรยศหักหลัง ของ วาชิกา นางแม่มดอุบาทว์ ข้าพเจ้าจึงไม่สามารถนำออกมาได้ แม้แต่ชีวิตของข้าพเจ้าเอง ขอให้ท่านผู้ที่มาตามทางในลายแทงนี้ จงพยายามฝ่าความกันดาร ของ "ถันพระอุมา" ทางเบื้องซ้ายจนบรรลุถึงยอดเต้านมแห่งขุนเขาลูกนี้ ทางด้านเหนือของมันจะเป็นถนนราบเรียบ กว้างใหญ่ ที่พระศิวะได้สร้างไว้ จากนั้น เป็นเวลาสามวันในการเดินทาง ตามถนนสายนั้น ก็จะบรรลุถึงมหาปราสาทของพระอุมาเทวี ขอให้สังหาร แม่มดวาชิกาเสียด้วย เป็นการแก้แค้นให้แก่วิญญาณของข้าพเจ้า...ลาก่อน - มังมหานรธา"

เพชรพระอุมา ไพรมหากาฬ เล่ม 1 หน้า 34-35 ฉบับปี2538