เรียงลำดับเหตุการณ์ เพชรพระอุมา ภาค1

  เรียงลำดับเหตุการณ์ เพชรพระอุมา ภาค1

หากนำข้อมูลไปใช้กรุณาให้เกียรติบอกแหล่งที่มาด้วยค่ะ
เป็นข้อมูลจากหนังสือทั้งหมด 24 เล่มของผู้เขียนคือคุณลุงพนมเทียน
แต่ทำการคัดออกมาจากหนังสืออีกทีและเรียงลำดับโดย อุปนิกขิตและเป๋าตังค์

1. สังหารเสือดำ
2. พบคณะเชษฐา รพินทร์ตกลงรับนำทาง
3. เดินทางออกจากหนองน้ำแห้ง
4. สังหารไอ้กุด
5. อินถูกไอ้แหว่งฆ่าตาย
6. นั่งห้าง รพินทร์-ดาริน
7. เลินถูกโขมดดงฆ่า
8. ปะทะลิงกัง
9. สังหารโขมดดง
10. สังหารมหิงสา
11. น้ำป่าซัด
12. รพินทร์ร้องเพลงนิ้งหน่อง
13. ยิงเสือโคร่งด้วยปืนสั้น
14. ยิงเสือที่ห้วยแม่เลิง
15. ยิงเสือดาวที่แปลงร่างเป็นดาริน
16. ไอ้แหว่งบุก เชษฐาบาดเจ็บที่ขา
17. สังหารไอ้แหว่ง
18. ผียะขิ่นอาละวาดที่พุเตย
19. พบงูยักษ์ครั้งแรก
20. มุ ถูกหมูป่าขวิด
21. พบคะหยิ่นที่หล่มช้าง
22. รพินทร์จูบดารินครั้งแรก
23. แงซายทดลองธนูติดระเบิดไนโตร
24. รพินทร์เป็นไข้มาเลเรียครั้งแรก
25. สังหารงูยักษ์
26. ลูกหาบเดินทางกลับหนองน้ำแห้ง
27. เดินทางออกจากหล่มช้าง
28. พบหลักฐานอนุชาเขียนกลอน ณ ที่ใด…
29. พบส่างปา-มาเรีย–ดร.สเตเกล
30. ดร.สเตเกล ถูกสางเขียวฆ่า
31. ช่วยมาเรียจากถิ่นสางเขียว
32. รพินทร์เป็นไข้มาเลเรียครั้งที่ 2 ในถ้ำสางเขียว
33. ถล่มสางเขียว
34. มาเรียเป็น ดิสเมนเนอร์เรีย
35. นางพรายตะเคียนเข้าสิงดาริน
36. แงซายหนีจากแคมป์ไปกับกองกอย
37. รพินทร์สังหารตะขาบยักษ์
38. ไชยยันต์ถูกตะขาบกัด
39. เจอค้างคาวยักษ์
40. เจอเสือโคร่งดำ
41. พบซากมันตรัย
42. พบบันทึกของ แจน เครเมอร์
43. หลงป่าในนิทรานคร
44. รพินทร์ใช้หอกแทงค้างคาวยักษ์
45. ไชยยันต์-มาเรีย ติดอยู่ในสุสานนักรบ
46. พบโลงแก้วนางพญาพันธุมวดี
47. ถอนกริชออกจากคัมภีร์มายาวิน
48. สังหารมันตรัย
49. เผาคัมภีร์มายาวิน
50. แงซายถูกแมงมุมหกขากัด
51. เจอไดโนเทเรียม
52. รพินทร์-มาเรียติดอยู่ในถ้ำ
53. สังหารนกยักษ์
54. รพินทร์เป็นไข้มาเลเรียครั้งที่ 3
55. พบหลักฐานอนุชา-หนานอิน ที่เกาะแห่งชีวิต
56. สังหารไทรันฯ
57. พบบัวกินคนในบึงมรณะ
58. สังหารโป่งค่าง
59. เข้าเทือกเขานิลกาญจน์
60. สังหารไทรเซราทอปส์
61. รพินทร์อาการโคม่าจากพิษแมงมุมหกขา
62. รพินทร์ถูกพิษจากดงว่านพิษที่ช่องประตูผา
63. รพินทร์มอบลายแทงให้แงซาย
64. ดารินเป็นรูมาตอย
65. ถึงเนินพระจันทร์
66. ถึงมรกตนคร

โดย อุปนิกขิตและเป๋าตังค์เป๋าตุง


ต้นฉบับลายมือ ซึ่งเขียนไว้เมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2548
(สมุดที่เขียนไว้ด้วยลายมือของเป๋าตังค์เป๋าตุง)